Oryginalna muzyka łącząca triphop i ambient. Uwalnia umysł i sprawia, że ​​ciało samo tańczy.

Jak pielęgnować tradycje, by były nadal żywe i odpowiadały na wyzwania współczesności?

Papież Franciszek zmarł w wieku 88 lat.

Orbán przegrał po 16 latach. Magyar zdobył 2/3 mandatów i może zmienić konstytucję.

Jehnny Beth wprawia w drżenie scenę Gaîté Lyrique w Paryżu.

Jak wygląda sytuacja na Bliskim Wschodzie po upadku reżimu Assadów?

Liczba nieregularnych przekroczeń granic UE była w minionym roku najniższa od 2021 r.

Za czasów Franco uprowadzono ok. 300 tys. dzieci. Zaangażowani byli lekarze, prawnicy, a przede wszystkim Kościół katolicki.

Hiszpanie walczą o dorastanie swoich dzieci bez smartfonów.

Lala &ce rozgrzewa publiczność w Gaîté Lyrique zmysłowym, queerowym rapem.

Emmanuelle Bercot, reżyserka i aktorka, w 2015 roku podczas festiwalu w Cannes prezentowała swój film „Z podniesionym czołem”, oraz otrzymała Złotą Palmę dla najlepszej aktorki za występ w filmie „Moja miłość”.

Czas na St. Vincent! Kameleon rocka na scenie ARTE Concert Festival.

Temat aborcji znów wraca na sztandary kampanijne, tym razem wyborów prezydenckich i mobilizuje obie strony sporu.

Kampania prezydencka potwierdza, że wojna polsko-polska trwa w najlepsze, a wynik starcia Polski liberalnej z konserwatywną nie jest przesądzony.

Léa Seydoux, aktorka, w 2013 r. zagrała w filmie „Życie Adeli”, który w Cannes otrzymał Złotą Palmę za najlepszy film i wygrał Nagrodę Międzynarodowej Federacji Krytyki Filmowej. 

László Nemes, węgierski reżyser, opowiada o otrzymaniu Gran Prix Festiwalu za swój film „Syn Szawła”.

Volker Schlöndorff, reżyser,  opowiada o tym jak otrzymał Złotą Palmę w Cannes w 1979 roku za swój film „Blaszany bębenek”.

Bruno Dumont, który dwa razy otrzymał nagrodę w Cannes – po raz pierwszy w 1999 za film „Ludzkość”, a następnie w 2006 za film „Flandria” – opowiada o kontrowersjach związanych z jego wygraną.

Emir Kusturica, reżyser, laureat Złotej Palmy za takie filmy jak „Ojciec w podróży służbowej”, „Czas Cyganów”, „Underground” czy „Życie jest cudem”.

Andrew i Tristan Tate’owie uosabiają skrajnie konserwatywne, mizoginistyczne i niebezpieczne podejście do męskości.