Historia Bożego Narodzenia według Rogiera Michaela

Rogier Michael (1553–1623) stworzył jedną z pierwszych niemieckojęzycznych muzycznych opowieści bożonarodzeniowych — "Historię Bożego Narodzenia" ("Weihnachtshistorie"). Utwór powstał na początku XVII w. i był regularnie wykonywany na dworze w Dreźnie, wpisując się w tradycję muzyki sakralnej swoich czasów. To nie opera ani przedstawienie, a muzyczna liturgia, która łączy w sobie narrację ewangeliczną z głębokim, duchowym przeżyciem.

Historia Bożego Narodzenia w tym dziele obejmuje wszystko, co znamy z czterech ewangelii: Marię i Józefa w stajence, pasterzy na polu, mędrców ze Wschodu, Heroda i ucieczkę do Egiptu. Całość ma charakter narracyjny, a poszczególne role wykonywane są przez różne głosy, co sprawia, że muzyka staje się żywą, niemal teatralną opowieścią w kościelnej przestrzeni.

W czasach przedindustrialnych ludzie wierzyli w istnienie niewidzialnej, porządkującej siły, która łączy niebo z ziemią. "Weihnachtshistorie" oddaje tę wiarę w muzycznej formie: radość z narodzin zbawiciela przeplata się z nadzieją na życie wieczne. Choć dzieło powstało ponad 400 lat temu, jego przesłanie pozostaje uniwersalne: przypomina o zaufaniu, nadziei i duchowym wsparciu.

Dziś "Historia Bożego Narodzenia" Michaela może być odkrywana na nowo. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce poczuć klimat wczesnego baroku i doświadczyć, jak muzyka potrafi łączyć historię, wiarę i osobisty wymiar przeżycia.